[necik]

Tak ogólnie i w skrócie: PKS Zamość zatrudnia do ponad 130 osób, spółka w całości należy do Skarbu Państwa. Ministerstwo przeznaczyło ją właśnie na sprzedaż.

Opinie pracowników PKS są podzielone:

Cytat

Zbigniew Czarny prasuje w PKS od 25 lat. Zarabia netto 1,2 tys. zł. Jeździ mocno wysłużonym, ponad 15-letni autobusem. Ale jest optymistą.

– Jeśli ten majątek kupi prywaciarz, to może odnowi tabor, a ludziom podniesie pensje… – zastanawia się. – W Warszawie kierowcy PKS dostają po 3 tys. zł miesięcznie. Za takie pieniądze można normalnie żyć.

Cytat

– PKS jest jednym z największych pracodawców w regionie – martwi się Marek Walewander, szef zakładowej "Solidarności”. – Nie wolno o tym zapominać. Dlatego będziemy postulować o to, żeby inwestor był branżowy. Oraz, aby nabył majątek w całości. To zapewni byt przedsiębiorstwu.

Więcej w Dzienniku Wschodnim.

Dlaczego kierowca nie obawia się zmian a pracownicy biurowi czują "niepewną przyszłość"?

[meesha]

Dlatego, że kierowca prawdopodobnie nie wie co go czeka. Człowiek, który spodziewa sie zrównania płac z warszawskim odpowiednikiem swojej firmy musi być niespełna rozumu...
Podwyżki, lepszy tabor, gruszki na wierzbie i cuda na kiju. Cóż, nadzieja jest matką wiadomo czyją.

[dlop]

Prędzej pracownicy doczekają się zmiany taboru i podwyżek za prywatnego inwestora niż podczas władania firmą przez Skarb Państwa. Nigdzie też nie jest napisane, że kierowca marzy o zrównaniu własnej pensji z warszawskimi (to przecież nigdy nie nastąpi), jednak w jego przypadku podniesienie pensji o 200-300zł stanowi wzrost rzędu 20% co jest za pewne kwotą niebagatelną. Obawiam się jednak, że zanim dojdzie do sprzedaży (o ile w ogóle dojdzie) potencjalny inwestor będzie musiał stoczyć prawdziwą bitwę z związkami zawodowymi, a wiadomo że zazwyczaj walczą one o własne interesy a nie o dobro pracowników. Pamiętam jak kiedyś znajomy wykładowca ekonomii opowiadał mi o związkach zawodowych w jednym z PKS ze ściany wschodniej (niestety, zapomniałem o który dokładnie chodziło). Sprawa dotyczyła tego, że w celu ratowania przedsiębiorstwa z 70 osobowej załogi musiało zostać zwolnionych 10 osób. Związki zawodowe się na to nie zgodziły i po kilku miesiącach firma zbankrutowała i wszyscy musieli się pożegnać z pracą. Podsumowując, dobrze że prywatyzacja nastąpi, bo prywatny przedsiębiorca daje większą nadzieję na rozwój PKSu, ale zanim do tego dojdzie minie jeszcze długa droga.

[meesha]

Wszystko to jest piękne w teorii dopóki samemu się u takiego "prywaciarza" nie pracuje. Niestety w tym kraju pojęcie "prywatyzacji z ludzką twarzą" nie istnieje, a pracownicy są wyzyskiwani do maksimum możliwości, do tego zaległości z wypłatami, przekręty ze skarbówką, ZUSem itp...

Nie o take Polske żeśmy walczyli

[dlop]

Oczywiście zgodzę się z tym, ale z drugiej strony mamy ciągłe przerosty zatrudnienia, spółki państwowe są łakomym kąskiem dla politycznych wataszek, które się zmieniają co 4 lata lub częściej i nieustanne dopłacanie do niektórych przez ogół społeczeństwa, żeby ratować je przed bankructwem (na szczęście zdarza się to już sporadycznie). Jedna i druga opcja ma swoje plusy i minusy, jednak ja więcej plusów widzę po stronie prywatnego inwestora. Największym problemem, który powoduje nieustanne wykorzystywanie pracownika, płace poniżej 1000zł i zaległe wypłaty je ciągle duże bezrobocie. W przypadku niskiego bezrobocia pracodawca musi dbać o pracowników, szczególnie o tych wykształconych i z doświadczeniem, bo jest świadom, że lada dzień mogą zmienić miejsce pracy. Prędzej czy później u nas to też nastąpi, chociaż zapewne będziemy musieli na to poczekać 15-20 lat.